O Ηράκλειος κατά το σχεδιασμό των πολεμικών
του επιχειρήσεων γνώριζε ότι το αδύνατο σημείο της στρατηγικής του ήταν η
προστασία της Πόλης από τους αναξιόπιστους Αβάρους σε συνδυασμό και με
τις κινήσεις αντιπερισπασμού των Περσών. Οι Άβαροι σχεδίαζαν επί μεγάλο
χρονικό διάστημα την κατάκτηση της βυζαντινής πρωτεύουσας και δεν
πτοήθηκαν ούτε από την αποτυχία να εξουδετερώσουν τον Βυζαντινό
αυτοκράτορα το 617. Παρά τις μεγάλες χορηγίες που έλαβε το 619 από τη
βυζαντινή πλευρά (ετήσιο φόρο ύψους 200.000 χρυσών νομισμάτων και
επιφανείς ομήρους), ο φιλόδοξος χαγάνος των Αβάρων δεν σταμάτησε τις
μεγάλης κλίμακας προετοιμασίες για την άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Εκμεταλλευόμενοι τις δυσκολίες των Βυζαντινών στο ανατολικό μέτωπο, όπου
βρισκόταν ο Ηράκλειος από το 622, οι Αβάροι αθέτησαν τη συμμαχία με
τους Βυζαντινούς και από κοινού με τους Πέρσες αποφάσισαν να
πολιορκήσουν τη βυζαντινή πρωτεύουσα.
Ο
Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν κάλεσε την κυβέρνησή του να καταλήξει
στα αντίποινα των δυτικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν κατά της Ρωσίας
για την ουκρανική διένεξη.







