''Εἰ ὁ Θεὸς μεθ' ἡμῶν, οὐδεὶς καθ' ἡμῶν.''

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Φοβούνται το λαό!


Του Γιάννη Σιδέρη

Δεν ήταν εξουσιαστική η συμπεριφορά του Πρωθυπουργού, που κατέφθασε με κουστωδία έντεκα αυτοκινήτων και τη συνοδεία… νοσοκομειακού, μεσάνυχτα στο ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης.

Ήταν φόβος.

Ο φόβος που νιώθουν οι ηγέτες που έχουν διαρρήξει του δεσμούς εμπιστοσύνης με την πλειοψηφία του λαού. Που νιώθουν πλέον ότι απευθύνονται σε λαό - εχθρό.

Αυτό καταγράφει και η σιδηρόφρακτη, περίκλειστη Θεσσαλονίκη, με τους αποκλεισμένους δρόμους, τις πεντέμισι χιλιάδες αστυνομικούς (μεταξύ τους και δεκάδες διμοιρίες των ΜΑΤ που θα καταργούσε), τα ελικόπτερα, τα drones. Αυτό κατέγραψε και η επίσκεψή του στην περίκλειστη Λέσβο, οι αποδοκιμασίες στην Κέρκυρα, οι κουβαλητοί κλακαδόροι για να τον επιδοκιμάσουν στο δοκιμασμένο Μάτι, και οι αντίστοιχοι στα Χανιά.

Η Θεσσαλονίκη δείχνει και κάτι άλλο. Οι Αμερικανοί μυστικοί πράκτορες που έχουν πάρει αυτές τις μέρες τα κλειδιά της πόλης, «φωτογραφίζουν» την υποτακτική συμπεριφορά μιας κυβέρνησης που είχε πείσει ότι ήρθε για άλλα. Για την ανύψωση δήθεν της εθνικής αξιοπρέπειας, που είχαν τσαλαπατήσει οι προηγούμενοι γερμανοτσολιάδες. Αν αυτά που κάνει τα είχαν κάνει οι προηγούμενοι, ο πρωθυπουργός και το κόμμα του θα αλυχτούσαν.

Είναι άλλο το μέταλλο αυτών στους οποίους ήθελε να μοιάσει ο Πρωθυπουργός, που νομίζει ότι κουβαλά την ιστορία τους, και άλλο το δικό του. «Μέχρι την νίκη» είχε αναφωνήσει στην κηδεία του Φιντέλ. Μόνο που ο Φιντέλ δεν λύγισε παρά τις επιθέσεις. Ήταν στο στόμα του λύκου και αντιστάθηκε. (Και αυτό είναι άσχετο με τη γνώμη μας γι αυτό καθεαυτό το καθεστώς του).

Ο κ. Τσίπρας που ήρθε να επιβάλει νεωτερική ηθική στην πολιτική, υιοθέτησε στο έπακρο τις χειρότερες - και μόνο αυτές – πρακτικές των προκατόχων του (του παλιού συστήματος όπως αρέσκεται να λέει). Μία από αυτές η χυδαία μετατροπή της ΔΕΘ σε προεκλογικό μπαλκόνι, όπου ο κάθε Πρωθυπουργός, εν είδει ταχυδακτυλουργού άνοιγε το καλάθι και έδινε καλούδια στο πόπολο.

Αν η ΔΕΘ γίνεται πεδίο «ταξικών», εργασιακών, συντεχνιακών, και τώρα «εθνικών» αγώνων, είναι γιατί επί των Πρωθυπουργών της μεταπολίτευσης εξέπεσε σε προεκλογικό μπαλκόνι. Θα περίμενε κανείς από μια νέα κυβέρνηση νέων ανθρώπων να την επανέφερε στον αρχικό της δρόμο. Μια εμπορική έκθεση όπου οι δυναμικές εταιρίες της υφηλίου θα παρουσίαζαν τα καινοτόμα προϊόντα τους και θα έκλειναν επιχειρηματικές συμφωνίες. Έτσι είχε ξεκινήσει η έκθεση στις απαρχές της. Για την πόλη ήταν γιορτή, μακριά από κάθε πολεμικό κλίμα, αστυνομοκρατία, κλειστούς δρόμους, ελεύθερους σκοπευτές στις στέγες, διαδηλώσεις και δακρυγόνα, με τους πολίτες, μακράν και αμέτοχους.


http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου